ตั๊กแตนปาทังก้า

ชื่อวิทยาศาสตร์

Patanga succincta (Linnaeus)
รูปร่างลักษณะ
– มีขนาดใหญ่ รูปร่างเรียวยาว บินเร็ว และว่องไว
– ตัวผู้มีความยาววัดจากหัวถึงปลายปีก 6-6.5 เซนติเมตร
– ตัวเมียยาว 7.6-7.8 เซนติเมตร
– ทั้งตัวผู้ และตัวเมีย ลำตัวมีสีน้ำตาลอ่อนสลับกับสีน้ำตาลแก่
– แก้มทั้ง 2 ข้างมีแถบสีดำพาดจากขอบตารวมด้านล่างถึงปาก
– ปีกยาวเลยปลายส่วนท้องไปประมาณ 1/5 เท่าของตัว
– ปีกคู่แรกแข็งมีแถบสีเหลืองและสีน้ำตาล ยาวไปต่อกับแถบสีเดียวกันกับแถบที่อยู่บนสันอกและหน้าผากพอดี
– ปีกคู่ที่ 2 เป็นเยื่อบางใส
– โคนปีกมีสีม่วงแดงหรือสีชมพู

วงจรชีวิต
– ในรอบ 1 ปี มีการขยายพันธุ์เพียง 1 ครั้ง
– ฤดูผสมพันธุ์อยู่ในช่วงเดือนมีนาคม-เมษายน
– อัตราส่วนตัวผู้ : ตัวเมีย 1:1
– ตัวเมียวางไข่ในดิน ระหว่างเดือน เมษายน-พฤษภาคม (เป็นระยะฝนแรกของปี)
– วางไข่เป็นฝักลึกลงไปในดิน ที่มีลักษณะร่วนซุย ลึก 2-7 เซนติเมตร และมีความชื้นพอเหมาะ
– ฝักไข่มีรูปร่างเป็นทรงกระบอกยาว 2.3-5 เซนติเมตร มีขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง 7 มม. ห่อหุ้มด้วยฟองน้ำสีขาว
– ตัวเมียวางไข่ได้ 1-3 ฝัก
– ไข่ 1 ฝัก มีจำนวน 96-152 ฟอง เพราะฉะนั้น ไข่ 1-3 ฝักมีจำนวนรวม 288-451 ฟอง
– อายุไข่ 35-51 วัน (เมษายน-พฤษภาคม)
– ไข่ฟักเป็นตัวอ่อนเดือนพฤษภาคม-กรกฎาคม
– ตัวอ่อนลอกคราบ 7-8 ครั้ง
– ช่วงอายุตัวอ่อน 56-81 วัน มี 9 วัย
– เริ่มเป็นตัวแก่ประมาณเดือนกรกฎาคม
– อายุตัวเต็มวัย 8-9 เดือน (สิงหาคม-เมษายน)
– ตั๊กแตนเมื่อวางไข่แล้วก็จะตายในที่สุด

สภาพหลังการทำลายของตั๊กแตนในช่วงฤดูแล้งลักษณะการทำลาย
พบระบาดในช่วงก่อนระยะฟักตัว (สิงหาคม-ตุลาคม) ช่วงระยะตัวอ่อน (มิถุนายน-กรกฎาคม) และช่วงก่อนผสมพันธุ์-วางไข่ (กุมภาพันธ์-เมษายน)
สำหรับพืชชนิดต่าง ๆ ที่ถูกทำลายมีหลายชนิด เช่น
— ข้าวโพด ถูกกัดกินใบและฝัก (ทุกระยะการเจริญเติบโต)
— ถั่วเหลือง กัดกินลำต้น (ช่วงเริ่มงอกทำให้เสียหาย 100%) ระหว่างเดือน สิงหาคม-ตุลาคม
— ข้าว กข. ระยะแตกกอ (สิงหาคม-ตุลาคม)
— ไม้ผล ใบกล้วย มะพร้าว มะม่วง ไผ่ (กุมภาพันธ์-เมษายน)

การอพยพของตั๊กแตนเนื่องจากการเผาถางวัชพืชแหล่งอาศัยในช่วงฤดูแล้งพืชอาหาร
ตั๊กแตนปาทังก้าสามารถกินพืช เป็นอาหารได้ 34 ชนิด พืชที่ชอบมากที่สุดได้แก่ ข้าวโพด, อ้อย, ส้ม, ข้าวฟ่าง, ถั่วเหลือง, ข้าว , มะพร้าว, หญ้าตีนติด, ปาล์มน้ำมัน, ไผ่ เป็นต้น


แนวทางและวิธีการป้องกันกำจัด
การป้องกันและกำจัดตั๊กแตนโดยวิธีต่าง ๆ ร่วมกัน หรือผสมผสานกันนั้น จะต้องให้สอดคล้องกับวงจรชีวิตของตั๊กแตน และระยะการเจริญเติบโตของข้าวโพด จึงจะทำให้ประสิทธิภาพในการปราบได้ผลดี ซึ่งแบ่งออกเป็นช่วงต่าง ๆ ได้ดังนี้
1. ช่วงระยะพักตัว (พฤศจิกายน-มกราคม)
2. ช่วงออกจากระยะพักตัว (กุมภาพันธ์-เมษายน)
3. ช่วงระยะผสมพันธุ์และวางไข่ (เมษายน-พฤษภาคม)
4. ช่วงระยะตัวอ่อน (มิถุนายน-สิงหาคม)
5. ช่วงระยะตัวอ่อนวัย 6 – ตัวเต็มวัย(สิงหาคม-กันยายน)
6. ช่วงระยะตัวเต็มวัย (กันยายน-ตุลาคม)
การป้องกันและกำจัดตั๊กแตนปาทังก้า มีวิธีการป้องกันและกำจัดตั๊กแตนตาม วงจรชีวิตและระยะการเจริญเติบโตของข้าวโพด ดังนี้
1. การป้องกันและกำจัดตั๊กแตนโดยวิธีเขตกรรม ได้แก่ เผา ถางไถ กำหนดช่วงระยะการปลูกข้าวโพด
2. การป้องกันและกำจัดตั๊กแตนโดยวิธีกลและฟิสิกส์ ได้แก่ การจับตั๊กแตน นำไปบริโภคและจำหน่าย โดยใช้เครื่องมือต่าง ๆ เช่น ตะเกียงล่อ ไฟคาดศีรษะ หลอดไฟฟลูออเรสเซ็นท์ แสงสีม่วง-ดำและน้ำเงิน (Black-blue light) และการขุดไข่ทำลาย
3. การป้องกันและกำจัดโดยชีวินทรีย์ ได้แก่ การใช้ศัตรูธรรมชาติ เช่น ตัวห้ำ ตัวเบียน และเชื้อโรคที่มีอยู่ในสภาพธรรมชาติ เป็นตัวควบคุมระดับประชากรของตั๊กแตน
4. การป้องกันและกำจัดตั๊กแตนโดยใช้พืชสมุนไพร จากธรรมชาติได้แก่ สะเดา
5. การป้องกันและกำจัดตั๊กแตนโดยใช้สารเคมี ได้แก่ เฟนิโตรไธออน 50% E.C. เฟนิโตรไธออน 83% U.L.V. เซฟวิน 85% ฟ็อกซิม 80% U.L.V. การใช้เหยื่อพิษ การใช้กระดาษพิษ
6. การป้องกันและกำจัดตั๊กแตนโดยวิธีผสมผสาน เป็นการนำเอาวิธีการป้องกัน และกำจัดตั๊กแตนหลาย ๆ วิธีมาใช้ร่วมกัน ตามความเหมาะสมของสภาพแวดล้อมและเหมาะสมในแต่ละท้องที่ เช่น การใช้วิธีกล (โดยการจับตั๊กแตน) ร่วมกับการใช้ศัตรูธรรมชาติ

แหล่งที่พบตั๊กแตนในประเทศไทย

ที่มา  http://www.agriqua.doae.go.th/plantclinic/Clinic/other/patanga/patanga.htm

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s